📜 مشاعره مشاعره با اشعار شاعران | تالار شعر

[اول شخص مفرد]

توانا بود هرکه دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

در خیابان‌های سرد شب
جفت‌ها پیوسته با تردید
یکدگر را ترک می‌گویند
در خیابان‌های سرد شب
جز خداحافظ،خداحافظ، صدائی نیست.

 

[حوراء]

در خیابان‌های سرد شب
جفت‌ها پیوسته با تردید
یکدگر را ترک می‌گویند
در خیابان‌های سرد شب
جز خداحافظ،خداحافظ، صدائی نیست.

تو اگر یوسف خود را نشناسی عجب است
ای بینا شده چشم تو ز یک پیراهن

 

[Mahoor]

تو اگر یوسف خود را نشناسی عجب است
ای بینا شده چشم تو ز یک پیراهن

نه مرا طاقت غربت نه تو را خاطر قربت
دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندانم

 

[mahban]

من ز فکر تو به خود نیز نمی‌پردازم
نازنینا تو دل از من به که پرداخته‌ای

 

[حوراء]

یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی‌وضو در کوچه لیلا نشست

 

[Mahoor]

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

 

[پناه]

یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند
این بار میبرند که زندانی ات کنند
ای گل گمان مکن به شبِ جشن میروی
شاید به خاکِ مرده ای ارزانی ات کنند

 

[حوراء]

یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند
این بار میبرند که زندانی ات کنند
ای گل گمان مکن به شبِ جشن میروی
شاید به خاکِ مرده ای ارزانی ات کنند

در وفای عشق تو مشهور و خوبانم چو شمع
شب نشین کوی سربا‌زان و رندانم چو شمع

 

[mahban]

عشقی که درد عشق وطن بود درد او
او بود مرد عشق که کس نیست مرد او

 

[حوراء]

عشقی که درد عشق وطن بود درد او
او بود مرد عشق که کس نیست مرد او

ورای عشق چیزی نیست جز درد
ورای درد تنها درد است درد است و درد