دلنوشته‌ی تنها؛ به وسعت من‌های بعداز تو | 《mahban》کاربر انجمن بوکینو

[mahban]

وقتی فکر می‌کنم، می‌بینم زندگی من درست مثل عشقی‌ست که لگد‌مال شده است.
شبیه رز پژمرده‌ی قرمز رنگی‌ که آن شب کف پیاده‌رو تک و تنها رها شده و جان داده بود.
دیگر هیچ گلی برایت پر پر نمی‌کنم.
به قول خودت:‌ «هنوز جان دارد زندگی را از او نگیریم.‌»
اما مگر من گل تو نبودم؟ پس زندگی من چه؟

@Liza

 

[mahban]

از من جسمی بی‌روح و روحی سرگردان در لابه‌لای خطوط تلخ و شیرینِ دفتر خاطراتِ ذهن باقی ماند تا یادآور اولین قهوه‌ تلخ دونفری‌مان باشد.
تلخ مثل زهر، خوش عطرِ هوس انگیز و داغ همچون تب‌هایی که رها نمی‌شوند از بدن داغ این بیمار.


@Liza

 

[mahban]

پایان ...

 

[mahban]

✨️اعلام پایان اثر✨️​