اشعار آنا آخماتووا | تالار شعر

SABA · دوشنبه ساعت 19:28

اکنون بالش از هر دو روی داغ است
شمع دیگری
می‌ میرد، کلاغ‌ ها فریاد می‌ کشند
آنجا بی‌ سرانجام
همه شب هیچ نخوابیدم
خیلی دیر است به خواب بیندیشم
چه سفیدی بی‌ تابانه‌ ای
در ژرفای سفید پرده
سلام ای‌ بامداد

SABA · دوشنبه ساعت 19:29

طلا رنگ می بازد
مرمر خاک می شود
فولاد زنگ می زند
نابودی با همه چیزی است در این جهان
تنها اندوه است که پایدار است

SABA · دوشنبه ساعت 19:29

تو همواره اسرار آمیزی و غافلگیر کننده
و با هر روزی که می‌ گذرد مرا بیشتر اسیر می‌ کنی
اما ای دوست جدی من
احساس من به تو
نبرد آتش و آهن است
باز میداری مرا از سرودن و خندیدن
از دعا کردن در کلیسا
اما تنها ترس من
از دست دادن عشق توست
و دیگر هیچ چیز اهمیتی ندارد
نه آوازی نه ترانه‌ ای
و من روز از پس روز
چون بیگانه‌ ای در آسمان و زمین زندگی می‌ کنم
گوئی تو راه روحم رابه بهشت و دوزخ بسته‌ ای

SABA · دوشنبه ساعت 19:29

اگر تو موسیقی بودی
بی وقفه به تو گوش می‌ سپردم
و اندوهم به شادی بدل می‌ شد

SABA · دوشنبه ساعت 19:30

بیا و سراغی از من بگیر
می‌ دانم باید جائی در این نزدیکی‌ ها باشی
بیا که تنهای تنهایم
در حسرت صدای بال کبوتر پیام
جائی می‌ روم که دیگر به چیزی نیاز ندارم
جائی که عزیزترین همراهم سایه‌ ای است
فقط بادی از میان درختان باغ زوزه می‌ کشد
و گور در یک قدمی‌ ست
اکنون از دنیا و هرچه در اوس تچه مانده برایم؟
تنها نان روزانه و کلام یک نفر
انسانی و آشنا و آواز چکاوک بر فراز سرم

SABA · دوشنبه ساعت 19:30

آن ها مى گويند بيش از اين نمى توان نزديک بود
بيش از اين نمى توان عشق ورزيد
و من مثل سايه كه بخواهد از تن جدا شود
مثل تن كه بخواهد از جان جدا شود
مى خواهم كه از ياد بروم

SABA · دوشنبه ساعت 19:30

و اینک پاییز رسید پررنگ و میوه
چه دیر پا بود انتظار من
پانزده بهار سراسر شادکامی
زمین را در آغوش کشیدم
و هرگز از آن جدا نشدم
تا پاییز راز خفت خود را
در جانم زمزمه کرد

SABA · دوشنبه ساعت 19:30

من چون عاشقی چنگ به دست نیامدم
تا در دل مردم رخنه کنم
شعر من صدای پای یک جزامی است
به شنیدن صدای آن ناله خواهی‌کرد
و نفرین
هرگز نه شهرتی خواستم نه ستایشی
سی سال تمام
در زیر بال نابودی زیستم

SABA · دوشنبه ساعت 19:31

قلب تو دیگر ترانه قلب مرا
در شادی و اندوه نخواهد شنید
آن گونه که می شنید
دیگر پایان راه است
ترانه من در دوردست ها
در دل شب سفر می کند
جایی که دیگر تو در آن نیستی

SABA · دوشنبه ساعت 19:31

همه روزه، هر بامداد
چشم ها هنوز اسیر خواب
با خود هنوز سخن می گویم
به صدای بلند و او چون خون در رگ هایم
چون هرم نفس در سینه ام
چون عشقی سعادت آمیز
و ستمی حسابگرانه
در وجودم نبض میزند

اشعار آنا آخماتووا | تالار شعر

SABA

[مدیر آزمایشی تالار شعر]

SABA

[مدیر آزمایشی تالار شعر]

SABA

[مدیر آزمایشی تالار شعر]

SABA

[مدیر آزمایشی تالار شعر]

SABA

[مدیر آزمایشی تالار شعر]

SABA

[مدیر آزمایشی تالار شعر]

SABA

[مدیر آزمایشی تالار شعر]

SABA

[مدیر آزمایشی تالار شعر]

SABA

[مدیر آزمایشی تالار شعر]

SABA

[مدیر آزمایشی تالار شعر]

بازدید کنندگان موضوع (تعداد: 1) مشاهده جزئیات

لینک های ضروری

درباره ما

آمار بَرخط