اشعار اشعار مولانا جلال الدین محمد بلخی | تالار شعر

[SABA]

اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من

دل من داند و من دانم و دل داند و من

خاک من گل شود و گل شکفد از گل من

تا ابد مهر تو بیرون نرود از دل من

 

[SABA]

بیا، بیا که تویی جانِ جان، بیا بی‌تو
جهان چه باشد و جان را چه سود، بی‌تو؟

 

[SABA]

جلال‌الدین محمد بلخی (مولانا)​

جلال‌الدین محمد بلخی، مشهور به مولانا، مولوی و رومی، شاعر، عارف و اندیشمند بزرگ پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. او با آثاری چون مثنوی معنوی و دیوان شمس از تأثیرگذارترین چهره‌های ادبیات فارسی و عرفان اسلامی به شمار می‌رود و اندیشه‌هایش طی قرن‌ها در فرهنگ‌ها و زبان‌های گوناگون نفوذ یافته است.

 

[SABA]

زندگی و دگرگونی فکری:
مولانا در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. خانوادهٔ او در کودکی وی از بلخ کوچ کردند و پس از سفر از شهرهای مختلف، سرانجام در قونیه ساکن شدند. او در آغاز فقیه و مدرس علوم دینی بود، اما دیدار با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری نقطهٔ عطف زندگی‌اش شد و مسیر اندیشه و شعرش را به سوی عرفان عاشقانه و تجربهٔ معنوی سوق داد.

 

[SABA]

 

[SABA]

یک بوسه ز تو خواستم و شش دادی

شاگرد که بودی که چنین استادی

خوبی و کرم را چو نکو بنیادی

ای دنیا را ز تو هزار آزادی

 

[SABA]

ای عاشقان ای عاشقان پیمانه را گم کرده ام

درکنج ویران مانده ام ، خمخانه را گم کرده ام

هم در پی بالائیان ، هم من اسیر خاکیان

هم در پی همخانه ام ،هم خانه را گم کرده ام

آهم چو برافلاک شد اشکم روان بر خاک شد

آخر از اینجا نیستم ، کاشانه را گم کرده ام

درقالب این خاکیان عمری است سرگردان شدم

چون جان اسیرحبس شد ، جانانه را گم کرده ام

از حبس دنیا خسته ام چون مرغکی پر بسته ام

جانم از این تن سیر شد ، سامانه را گم کرده ام

در خواب دیدم بیـدلی صد عاقل اندر پی روان

می خواند با خود این غزل ، دیوانه را گم کرده ام

گـــر طالب راهی بیــــا ، ور در پـی آهی برو

این گفت و با خودمی سرود، پروانه راگم کرده ام

 

[SABA]

ای در دل من، میل و تمنا، همه ی تو!

وندر سر من، مایه سودا، همه ی تو!

هر چند به روزگار در می نگرم

امروز همه ی تویی و فردا همه ی تو

 

[SABA]

دلتنگم و دیدار تو درمان من است

بی رنگ رخت زمانه زندان من است

بر هیچ دلی مبـاد و بر هیچ تنی

آنچ از غم هجران تو بر جان من است

 

[SABA]

معشوقه چو آفتاب تابان گردد

عاشق به مثال ذره گردان گردد

چون باد بهار عشق جنبان گردد

هر شاخ که خشک نیست رقصان گردد

شعرهای زیبای و پرطرفدار مولانا

گفتی که مستت میکنم

پر زانچه هــستت میکنم

گـــفتم چـــگونه از کجا؟

گفتی که تا گـفتی خودآ

گفتی که درمــانت دهم

بر هـــــجر پـایـانت دهم

گفتم کجا،کی خواهد این؟

گفتی صـــبوری باید این