تاریخی اردوگاه مرگ راونسبروک | تالار تاریخ

[سون آی]

“استخدام زنان سالم کارگر، بین ۲۰ تا ۴۰ سال برای کار در پایگاه نظامی” یک آگهی کار از روزنامه آلمانی در سال ۱۹۴۴. حقوق خوب و رفت‌و‌آمد، اقامت و پوشاک رایگان تضمین شده بود. فقط اشاره‌ای نشده بود که منظور از پوشاک، یونیفورم سربازان اس‌اس است و “پایگاه نظامی” همان اردوگاه کار اجباری زنان راونسبروک.
حالا دیگر از اقامتگاه‌های سست و بی‌دوام چوبی زندانیان اثری باقی نمانده است. آنچه به جا مانده است زمین سنگلاخ خالی از سکنه‌ای در ۸۰ کیلومتری (۵۰ مایلی) شمال برلین است.

 

[سون آی]

هنوز هشت ویلای محکم با کرکره و بالکن‌های چوبی در آن به چشم می‌خورد. این‌ها نمونه‌های دهه ۱۹۴۰ نازی‌ها از کلبه‌های قرون‌وسطایی آلمانی است. این ویلا‌ها محل زندگی نگهبانان زن و فرزندان‌شان بود. بالکن این کلبه‌ها چشم‌انداز زیبای جنگل و دریاچه داشت. چند دهه بعد یکی از زنان نگهبان سابق این اردوگاه می‌گوید: “آن دوران زیباترین دوران زندگی من بود”.اما پنجره‌های اتاق خواب به سوی محوطه زنان زندانی زنجیر‌شده و دودکش‌های کوره‌های آدم‌سوزی باز می‌شد.

 

[سون آی]

ندریا گنست، مدیر موزه راونسبروک در حالی که محل زندگی زنان را به من نشان می‌داد، می‌گفت: “بسیاری از بازدید‌کنندگان به این موزه می‌آیند و در مورد این زنان سؤال می‌کنند. درباره مردانی که در این پایگاه‌ها کار می‌کردند پرسش‌های زیادی وجود ندارد.

 

[سون آی]

مردم نمی‌خواهند باور کنند که زنان هم می‌توانند خیلی بی‌رحم باشند”.بسیاری از این زنان جوان از خانواده‌های فقیری بودند که زود مدرسه را ترک کرده بودند و فرصت‌های شغلی چندانی نداشتند. دکتر گنست می‌گوید: “داشتن شغلی در اردوگاه کار اجباری به معنی حقوق بالا و محل اقامت راحت و استقلال مالی بود. نسبت به کار در کارخانه جذابیت بیشتری داشت”.

 

[سون آی]

بسیاری از آن‌ها در گروه‌های جوانان نازی شستشوی مغزی داده شده بودند و به هیتلر اعتقاد داشتند. او می‌گوید: “آن‌ها خیال می‌کردند با انجام کار‌هایی بر ضد دشمنان از جامعه حمایت می‌کنند”.

 

[سون آی]

جهنم و خانه‌های راحت
در یکی از خانه‌ها، نمایشگاهی از عکس‌های زنان نگهبان در اوقات فراغت دیده می‌شود. بیشتر آن‌ها زیبا و با مو‌های آراسته و حدود بیست سال دارند. در عکس‌ها آن‌ها را در حال نوشیدن قهوه و خوردن کیک در خانه می‌بینیم یا در حال خندیدن، بازو در بازوی همدیگر در حالی که برای گرداندن سگ‌هاشان به جنگل‌های اطراف می‌روند.

 

[سون آی]

در این عکس‌ها به نظر آدم‌های معصوم و بی‌گناهی می‌رسند تا وقتی که نشان سربازان نازی را روی لباس آن‌ها ندیده باشید و یادتان باشد همان سگ‌های ژرمن شپرد که می‌بینید برای شکنجه افراد در اردوگاه‌های مرگ هم استفاده می‌شد.حدود ۳۵۰۰ زن به عنوان نگهبان در اردوگاه‌های مرگ نازی‌ها کار می‌کردند و همه آن‌ها کار خود را در راونسبروک شروع کرده بودند. بسیاری از آن‌ها به اردوگاه‌های مرگ دیگر مانند آشویتس- برکناو یا برگن- بلزن منتقل شدند و به کار ادامه دادند.

 

[سون آی]

سلما ون دپره ( انجمن‌های دیگر نام برده شد ) ساله، پای تلفن از خانه‌اش در لندن به من گفت: “آن‌ها آدم‌های وحشتناکی بودند”. او یهودی هلندی از جنگجویان مقاومت بود که به عنوان زندانی سیاسی در راونسبروک زندانی شد. “آن‌ها این کار را دوست داشتند، چون به آن‌ها قدرت می‌داد، به آن‌ها قدرت زیادی نسبت به زندانیان می‌داد. با بعضی زندانی‌ها به شدت بدرفتاری می‌کردند و آن‌ها را کتک می‌زدند

 

[سون آی]

سلما در کشور هلند که تحت اشغال آلمان بود فعالیت مخفی می‌کرد و شجاعانه به خانواده‌های یهودی کمک می‌کرد فرار کنند. در ماه سپتامبر او کتابی از ماجرا‌هایی که از سر گذرانده بود به نام “نام من سلما” در بریتانیا منتشر کرد. امسال قرار است کتاب او در کشور‌های دیگر از جمله آلمان هم منتشر شود.

 

[سون آی]

والدین سلما و خواهرنوجوانش در اردوگاه‌های مرگ کشته شدند و هر سال او به راونسبروک می‌رود و در مراسم ویژه آن شرکت می‌کند تا اطمینان یابد فجایعی که در آنجا اتفاق افتاد هرگز فراموش نخواهند شد.