دنباله دار نامه به خودت

[mahban]

از الان یه نامه به خود چهل ساله ت بنویس
می تونی توی نامه خودتو برای انجام دادن یه سری کار ها ترقیب یا تشویق کنی

بنویس ببینم چیکار می کنی :slight_ smile:🫰

 

[حوراء]

منِ چهل ساله‌ی عزیز! سلام.
امیدوارم حالا که این نامه رو می‌خونی، حالت از الانی که دارم این نامه رو می‌نویسم خیلی‌خیلی بهتر باشه. امیدوارم وقتت رو، چهل سال عمرت رو در کنار آدم‌های لایقی گذرونده باشی.
ازت می‌خوام بهم یه قولی بدی. باقی عمرت رو صرف خوشحال بودن و زندگی کردن کنی، حتی اگه فقط یه ثانیه از زندگیت مونده، لبخند بزن.

 

[Elaheh_A]

چهل سال...!‌(من واقعا خودمو تو این سن نمیبینم)
روزای سختی رو گذروندی رفیق، روزایی که هیچکس کنارت نبود. روزایی که شاید هیچوقت با هیچکس راجبشون حرف نزدی.
تحمل کردی و دم نزدی، این تو بودی! محکوم به سوختن و ساختن!
چهل‌‌سال زمان زیادیه برای زنده موندن، شاید توی این چهل‌سال به چیزایی که لایقش بودی نرسیدی و طوری که شایسته‌ت بود باهات رفتار نشد؛ اما تو تونستی.
تونستی از پس همه چیز بربیای، خودت تنها!
شبایی که فکر میکردی تا صبح دووم نمیاری اما شد؛ گذشت. رفیقایی که فکر میکردی همیشه هستن ولی رفتن. در آخر تو موندی و کوله‌باری از تجربه‌های تلخ و شیرین.
امیدوارم منِ چهل‌ساله آرامشی که لایقش هست رو داشته باشه.

 

[فردین رادفر]

امیدی برای چهل سالگی ندارم پس نامه‌ ای براش نمینویسم... اگرم زنده بمونم پنج سال چیزی عوض نمیشه... چهل همون الانه منه...

 

[mahban]

سلام به من چهل ساله

اگه یادت بیاد، بچه که بودی میگفتی کاش زودتر بزرگ شم، کلی کار انجام میدم. هنوز خیلی کوچیکم. کو تا بزرگسالی.
یهو چشم باز کردی و دیدی ۲۰ ساله شدی. استرس و درموندگی از هر طرف بهت حمله کرد. حس این که داری پیر میشی، سنت بالا میره و هنوز هیچ کاری نکردی. از این ترسیدی که نکنه کسی درموردت فکر بدی بکنه، نکنه قضاوت بشی، نکنه پشت سرت حرف بزنن. نکنه رشته ای که انتخاب کردی، کاری که می کنی از نظر بقیه بی اهمیت باشه، نکنه ......

وقتی ۳۰ شدی ترسیدی از این که مسئولیتت هر روز داره بیشتر و بیشتر میشه. داری فرتوت میشی و چندسال دیگه باید به ویلچر و عصا تکیه کنی.
هنوز اونقدری پول جمع نکردی که بتونی مابقی زندگی تو بگذرونی

حالا چهل ساله شدی.
تولدت مبارک.
میخوام بهت یه چیزی بگم. طول کشید ولی بالاخره فهمیدی.

چقدر ترس داشتی. چقدر استرس و نگرانی.
چقدر خودتو محدود کردی و برای آینده ای که ازش خبر نداشتی، غصه خوردی.

من عزیز، من گرامی
هیچکس بهت نگفت در لحظه زندگی کن.
هیچکس نگفت ۹۹ درصد ترس هات به واقعیت نمی پیونده.
هیچکس نگفت غم فردا رو نخور، منفی بافی نکن، حرف بقیه برات مهم نباشه.

چهل سال رو فقط با دلهره گذروندی، با ترس از بقیه خود واقعی تو حتی از خودت مخفی کردی.
الان وقتشه آزاد باشی.

وقتی داری با عصای فرضیت توی خیابون قدم میزنی برای خودت مثل دیوونه ها شعر بخون، قهقه بزن، روی جدول قدم بزن، به آشنا و غریبه با لبخند سلام کن، به خودت کادو بده، خودتو دوست داشته باش، بذار اول از عشق به خودت سیراب بشی تا کاسه گدایی محبت از دیگران رو توی کوچه و خیابون به دست نگیری.

مهم نیست این ۴۰ سال چطور گذشت. مهم الانه. الان لذت ببر. همه چیز در لحظه حال جریان داره و ما رو فقط با واژه ای به نام" گذشته " و " آینده " گول زدن.

من ۴۰ ساله عزیز تولدت مبارک 🌱

 

[سون آی]

احساس می‌کنم تا اون موقع زنده نیستم🙌