دفتر شــعر مجموعه اشعار بر بام خانه‌ی دل ویرانگی می‌رقصد | محدثه رستگار _ کاربر انجمن فرهنگی و هنری بوکینو

[BITA]

***
کنج سینه‌ای شکافته
گویا قلبی مُرده است

رویای سعادت را دگر
به گور خود، بُرده است

این منطق بی‌رحم دنیا
هربار دل را آزرده است

گل لبخند بر ل*ب‌های من
تا قیامت دگر پژمرده است

غمِ بی‌رحم، در چنگال خود
احساس مرا فشرده است

ای روح بیا و به عزا بنشین
که اینجا قلبی مُرده است​

 

[BITA]

***
چه کنم که درد این دل
مرهم و درمانی ندارد

دنیا در آغوشش برایم
چیزی جز پریشانی ندارد

روح زخمی آواره‌ی من
جایی در هیچ جهانی ندارد

سوختم در برزخ دنیا
رنج من هرگز پایانی ندارد

هرچه دلت بخواهد عاقبت
برایت جز پشیمانی ندارد

با هر آرزو زخمی به همراست
اما زخم‌ آرزو هرگز درمانی ندارد​

 

[BITA]

***
چه بگویم من از حال دلم
درد، ل*ب‌های مرا بسته است

من مراقب دلشان بودم ولی
هربار قلب خودم شکسته است

پروانه‌های شادی درونم مُردند
بال‌هایشان را دنیا ازهم گسسته است

من هرکه را با دل عزیزش داشتم
خود او عاقبت از دل من گذشته است

ثانیه‌ها و لحظه‌ها آتش جانم شدند
روح من از عذاب دگر خسته است

هر آرزویی که در این سینه بود
به دریایی از محال پیوسته است​

 

[BITA]

***
هرشب این بستر خواب
برای من چون گور است

مرگ هردم به قلبم نزدیک
به همان اندازه اما دور است

چه بخواهم چه نخواهم
اقبال سیاهم برایم زور است

قلبم و روح و روانم ویران
عجبا! همه باهم جور است

در امواج سعادت و خوشی
دلم چون ماهی میان تور است

دل هر مسیری را با مِهر رود
عاقبت به ترک آن مجبور است

در غربت شبی سیاه، تیره و تار
روحم تا ابد محروم از نور است!​