عمومی •|شناخت ژانر وسترن|•

[MAHZAD.]

ژانر وسترن | Western Genre
این یکی از نمونه‌های مناقشه‌برانگیز در بحث گونه‌شناسی آثار سینمایی و البته ادبی است. خیلی از اساتید فن، وسترن را یک ژانر سینمایی در نظر می‌گیرند؛ به دلیل قدمت، فضا و الگوهای قصه‌گویی. گروهی دیگر از وسترن نه به‌عنوان ژانر بلکه در قالب لحن یا سبکی مشخص در سینما یاد می‌کنند. تا اوایل دهه هفتاد میلادی تعداد فیلم‌های وسترنی که در هالیوود و حتی خارج از آن ساخته می‌شد به قدری زیاد بود که حتی در نگاه کاربردی هم ژانر قلمداد کردن وسترن ضروری و منطقی به نظر می‌رسید. با از رونق افتادن تولید فیلم‌های وسترن، دو رویکرد عمده به وجود آمد: پذیرش وسترن به‌عنوان ژانری مرده و تمام‌شده یا در نظر گرفت آن به‌عنوان لحن و نه گونه. همچنان هر دو گروه مشغول بحث و جدل هستند و اتفاقا مشابه همین بحث در مورد فیلم‌های ابرقهرمانی هم وجود دارد و خیلی‌ها ابرقهرمانی را ژانر نمی‌دانند و بنا به شیوه و قواعد ژانر به کار رفته برای روایت اثر، فیلم‌های این‌چنینی را در دسته‌هایی بزرگتر و کلی‌تر مانند فانتزی، علمی-تخیلی یا ماجراجویی قرار می‌دهند.

بنا به سنت رایج، ژانر را وسترن در نظر می‌گیریم و مشخصا «جویندگان»، «این گروه خشن»، «بوچ کسیدی و ساندنس کید» و «خوب بد زشت» اولین مثال‌هایی هستند که برای وسترن به ذهن می‌رسند. نکته اینجاست که در صورت پذیرفتن وسترن به‌عنوان یک لحن و سبک، در بعضی تحلیل‌ها آثاری چون «آرواره‌ها» و «جایی برای پیرمردها نیست» هم ردپای وسترن دیده می‌شود.