زندگی نامه| امام حسن(ع)

[حاج صالح]

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا مُعِزَّ المُؤمنین​

 

[حاج صالح]

حسن بن علی بن ابی‌طالب(ع) مشهور به امام حسن مجتبی (۳-۵۰ق) دومین امام شیعیان که ۱۰ سال (۴۰-۵۰ق) امام و حدود هفت ماه خلیفه مسلمانان بود.

اهل‌سنت او را آخرین خلیفه از خلفای نخستین می‌دانند.​

 

[حاج صالح]

🔺حسن بن علی نخستین فرزند امام علی(ع) و فاطمه(س) و نخستین نوه پیامبر(ص) است.

🔺 بنابر گزارش‌های تاریخی، نام «حسن» را پیامبر(ص) برای او برگزید و او را بسیار دوست داشت.

🔺 او هفت سال از عمر خود را با پیامبر(ص) همراه بود و در بیعت رضوان و ماجرای مباهله با مسیحیان نجران حضور داشت.​

 

[حاج صالح]

«تصویری قدیمی از حرم چهار امام(ع) در قبرستان بقیع که توسط وهابیون تخریب شد!»

🔺او یکی از اصحاب کسا است که آیه تطهیر درباره آنان نازل شد و شیعیان آنان را معصوم می‌دانند.

🔺آیه اطعام، آیه مَوَدَّت، و آیه مُباهله نیز درباره او و پدر و مادر و برادرش نازل شده است.

🔺او دو بار تمام دارایی‌اش را در راه خدا بخشید و سه بار نیمی از اموالش را به نیازمندان داد.

🔺گفته‌اند به سبب همین بخشندگی‌ها، او را «کریم اهل‌بیت» خوانده‌اند. او ۲۰ یا ۲۵ بار پیاده به حج رفت.​

 

[حاج صالح]

🔺از زندگی او در دوران ابوبکر و عمر بن خطاب خبر چندانی در دسترس نیست.

🔺به دستور عمر به عنوان شاهد، در شورای شش‌نفره تعیین خلیفه سوم حاضر بود.

🔺گزارش‌هایی نیز از شرکت او در برخی جنگ‌ها در دوره عثمان وجود دارد.

🔺او در شورش‌های اواخر خلافت عثمان، به دستور امام علی(ع) به محافظت از خانه خلیفه پرداخت.

🔺در دوره خلافت امام علی(ع) همراه او به کوفه رفت و در جنگ‌های جمل و صفین از فرماندهان سپاه بود.​

 

[حاج صالح]

«مزار غریبِ، چهار امام(ع) واقع در قبرستان بقیع»


🔺حسن بن علی در ۲۱ رمضان سال ۴۰ قمری، و پس از شهادت امام علی(ع)، به امامت رسید و در همان روز، بیش از چهل هزار نفر با او برای خلافت بیعت کردند.

🔺معاویه، خلافت او را نپذیرفت و با لشکری از شام به سوی عراق حرکت کرد.

🔺امام مجتبی(ع) سپاهی به فرماندهی عبیدالله بن عباس به سمت معاویه فرستاد و خود به همراه یک گروه دیگر به ساباط رفت.

🔺معاویه تلاش کرد با طرح شایعاتی میان سپاهیان امام حسن(ع)، زمینه را برای برقراری صلح فراهم کند.

🔺در این شرایط، امام حسن(ع) مورد سوءقصد یکی از خوارج قرار گرفت و زخمی شد و برای مداوا به مدائن انتقال یافت.

🔺همزمان، گروهی از سران کوفه به معاویه نامه نوشتند و قول دادند حسن بن علی را به وی تسلیم کنند یا به قتل برسانند.

🔺معاویه نیز نامه‌های کوفیان را برای حسن بن علی(ع) فرستاد و به او پیشنهاد صلح داد.

🔺امام مجتبی(ع) صلح و واگذاری خلافت به معاویه را پذیرفت به این شرط که :
•معاویه بر اساس کتاب خدا و سنت پیامبر(ص) عمل نماید
•برای خود جانشین تعیین نکند
•همه مردم از جمله شیعیان علی(ع) در امنیت باشند.

🔺بعدها معاویه به هیچ‌یک از این شرط‌ها عمل نکرد.

🔺صلح با معاویه، نارضایتی شماری از یاران امام حسن(ع) را در پی داشت و حتی برخی، او را «مُذلّ المؤمنین» (خوارکننده مؤمنان) خواندند.​

 

[حاج صالح]

🔺او پس از ماجرای صلح در سال ۴۱ قمری، به مدینه بازگشت و تا پایان عمر در آنجا ماند.

🔺در مدینه مرجعیت علمی را بر عهده داشت و بنابر برخی گزارش‌ها از جایگاه اجتماعی بالایی برخوردار بود.​

 

[حاج صالح]

🔺وقتی معاویه تصمیم گرفت برای ولایتعهدی پسرش یزید بیعت بگیرد، صد هزار درهم برای جَعده همسر امام حسن(ع) فرستاد تا امام را مسموم کند.

🔺گفته‌اند حسن بن علی(ع) ۴۰ روز پس از مسموم شدن به شهادت رسید.

🔺او وصیت کرده بود کنار قبر پیامبر(ص) دفن شود ولی عایشه، مروان بن حکم و عده‌ای از بنی‌امیه مانع این کار شدند.

🔺پیکر او در قبرستان بقیع به خاک سپرده شد.​

 

[حاج صالح]

🔺مجموع سخنان و مکتوبات امام مجتبی(ع) و نام ۱۳۸ نفر از کسانی که از او روایت کرده‌اند، در کتاب مسند الامام المجتبی(ع) گردآوری شده است.​