درمان سندرم تونل کارپال چگونه است؟

[سون آی]

اگر تشخیص و درمان زودهنگام باشد، علائم سندروم تونل کارپال می‌تواند بدون جراحی برطرف گردد. اگر تشخیص قطعی نباشد یا علائم خفیف باشد پزشک در ابتدا درمان‌های غیرجراحی را پیشنهاد خواهد کرد. این درمان‌ها شامل موارد زیر می‌شوند:

 

[سون آی]

استفاده از بریس یا اسپلینت: پوشیدن بریس یا اسپلینت در شب‌ها از خم شدن مچ‌دست در هنگام خواب جلوگیری می‌کند و با نگه داشتن مچ‌دست در حالت مستقیم یا خنثی فشار را از روی عصب در تونل کارپال برمی‌دارد، همچنین استفاده از اسپلینت در طول روز هنگام انجام فعالیت‌هایی که علائم را بدتر می‌کنند، کمک‌کننده است.
داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی: داروهایی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن می‌توانند به بهبود درد، التهاب و گرفتگی رگ دست کمک کنند.

 

[سون آی]

• تغییرات فعالیتی: علائم اغلب هنگامی که دست و مچ برای مدت طولانی در یک حالت خاص قرار می‌گیرند، مخصوصا اگر مچ‌دست به جلو یا عقب خم شده باشد، ایجاد می‌شوند. اگر شغل یا فعالیت‌های تفریحی فرد به‌گونه‌ای است که علائم را تشدید می‌کند، تغییر یا اصلاح این فعالیت‌ها می‌تواند به توقف یا کاهش پیشرفت بیماری کمک کند.
• ورزش‌های لغزشی عصب: برخی از بیماران از ورزش‌هایی که به حرکت آزادتر عصب مدین در محدوده تونل کارپال کمک می‌کنند، سود می‌برند. اینکار بی‌حسی را بهتر می‌کند.

 

[سون آی]

تزریق استروئید: کورتیکواستروئید یا کورتن یک ماده ضدالتهاب قوی است که می‌تواند به درون تونل کارپال تزریق شود. گرچه این تزریق‌ها اغلب علائم دردناک را بهبود می‌بخشند یا به آرام شدن عود ناگهانی علائم کمک می‌کنند، اثرات آن‌ها گاهی موقتی است. البته تزریق کورتیزون ممکن است برای تشخیص سندروم تونل کارپال استفاده شود.

 

[سون آی]

۱. عمل جراحی سندروم تونل کارپال یا بیماری افتادن اشیا از دست
عمل‌های جراحی که برای سندروم تونل کارپال انجام می‌شود «آزادسازی تونل کارپال» نامیده می‌شوند. دو تکنیک متفاوت برای این کار وجود دارد اما هدف هر دو برداشتن فشار از عصب مدین با بریدن لیگامنتی است که سقف تونل را تشکیل می‌دهد:

جراحی باز آزادسازی تونل کارپال: پزشک یک برش کوچک در کف دست ایجاد می‌کند و داخل دست و مچ را می‌بیند و طی جراحی لیگامنت عرضی کارپال (سقف تونل) را برش می‌دهد. بعد از جراحی دو بخش لیگامنت به‌تدریج به سمت هم رشد می‌کند اما فضای بیشتری در تونل کارپال ایجاد شده و فشار از روی عصب مدین برداشته می‌شود.

 

[سون آی]

آزادسازی تونل کارپال با اندوسکوپ: دراین جراحی پزشک یک یا دو سوراخ کوچک روی پوست ایجاد می‌کند و با استفاده از یک دوربین مینیاتوری (اندوسکوپ) درون دست و مچ را می‌بیند و سپس با یک تیغ مخصوص لیگامنت را برش می‌دهد. نتیجه جراحی باز و اندوسکوپی یکسان است.

 

[سون آی]

۲. ورزش برای درمان سندرم تونل کارپال پا و دست
ورزش می‌تواند یک درمان موثر برای سندرم تونل کارپال باشد. نمونه‌هایی از تمرین‌ها شامل کشش مچ دست، کشش انگشتان و تمرینات تقویتی دست هستند. این تمرینات می‌توانند به بهبود انعطاف پذیری، کاهش التهاب و تقویت عضلات و تاندون‌های اطراف مچ کمک کند.

 

[سون آی]

۳. درمان سندروم تونل کارپال با فیزیوتراپی
یک فیزیوتراپیست می‌تواند آموزش‌هایی در مورد ارگونومی و اصلاح فعالیت روزانه برای جلوگیری از تشدید بیشتر علائم بیماری ارائه دهد. طرح‌های درمانی فردی می‌تواند به کاهش درد، بهبود عملکرد و بهبود در CTS کمک کند

 

[سون آی]

۴. درمان سندرم تونل کارپال در طب سنتی (درمان گیاهی سندرم تونل کارپال)
در طب سنتی، درمان‌های سندرم تونل کارپال شامل موارد زیر است:

مصرف داروهای گیاهی: مانند کرم‌ها یا پمادهای موضعی برای کاهش علائم مثل آرنیکا، پنجه شیطان یا کامفری
طب سوزنی: این تکنیک طب سنتی چینی شامل قرار دادن سوزن‌های نازک در نقاط خاصی از بدن برای کمک به بهبود جریان انرژی و کاهش علائم درد است. طب سوزنی ممکن است برای هدف قرار دادن مچ دست و نواحی دست که تحت تاثیر CTS قرار گرفته‌اند استفاده شود.
درمان‌های دستی: شیوه‌های سنتی، مانند آیورودا یا ماساژ سنتی تایلندی.

 

[سون آی]

۵. درمان قطعی سندروم تونل کارپال چیست؟
برخی روش‌های درمانی مکمل وجود دارند که می‌توان با مشورت پزشک از آن‌ها در کنار درمان اصلی استفاده کرد. این درمان‌ها شامل حرکات یوگا، فیزیوتراپی دست و استفاده از امواج اولتراسوند با شدت بالا که بر روی موضع تابیده می‌شوند و باعث کاهش درد و افزایش سرعت ترمیم می‌شوند:

مابین انجام فعالیت‌های تکراری با دست، استراحت کنید.
اگر وزن زیادی دارید یا چاق هستید، وزن خود را کاهش دهید.
مچ‌دست خود را بچرخانید و کف‌دست و انگشتان را بکشید.
از مسکن‌ها مانند آسپرین، ایبوپروفن یا ناپروکسن استفاده کنید.
شب‌ها از یک اسپلینت مچ مناسب و اندازه استفاده کنید.
از خوابیدن بر روی دست خود اجتناب کنید