حقوق داوری حقوق تجاری بین المللی چیست؟

داوری خالی از عیب و نقص نیست و بعضا مورد انتقاد قرار گرفته است ، امتیازات آن نسبت به دادرسی در دادگاه بحث شده ، که به شدت در تجارت بین الملل مقبولیت پیدا کند . از آن جا که یک دادگاه بین المللی

برای حل و فصل اختلافات تجاری بین المللی وجود ندارد که تجار و بازرگانان بتوانند اختلافات خود را از آن طریق حل و فصل کنند ، آن ها ناگزیرند دعوی خود را نزد یکی از دادگاه های ملی مطرح کنند . دادگاه های ملی

اساسا برای حل و فصل اختلافات داخلی تشکیل شده اند و شدیدا به سنن و نظام حقوقی ملی وابسته اند . دادگاه های ملی معمولا دارای مقررات خشک و غیر قابل انعطافی در مورد صلاحیت هستند که به موجب آن نسبت

به امکان طرح دعوی در آن دادگاه اخذ تصمیم می کنند . دادگاه های ملی ممکن است برای رسیدگی به دعوای بین المللی که طرفین آن در کشور های گوناگون اقامت دارند ، خود را صالح ندانند

دولت باشد که در این صورت به موجب یک اصل پذیرفته شده در حقوق بین الملل دولت ها از مصونیت قضایی برخوردار بوده و هیچ دادگاه ملی نمی تواند علیه دولت مستقل دیگری رای صادر نماید . داوری ریشه در یک

نظام حقوقی ملی ندارد و صلاحیت آن به توافق طرفین منوط است و محدودیت های مزبور را ندارد و می تواند به دعاوی تجاری بین المللی اعم از اینکه یک طرف دولت باشد یا یک طرف خصوصی، رسیدگی کند .

صورتی که مشکل صلاحیت رفع شود آرای دادگاه های ملی معمولا در چهارچوب سرزمین آن کشور قابلیت اجرا دارد و در سایر کشور ها با محدودیت های زیادی رو به روست . به دلیل فقدان یک معاهده فراگیر ؛ اجرای آرای قضایی دیگر بسته به مقررات داخلی کشور محل اجرای رای است . کشور ها معمولا مقررات سخت گیرانه ای در مورد اجرای آرای قضایی سایر کشور ها مقرر کرده اند

بر خلاف آرای قضایی، اجرای آرای داوری در سایر کشور ها از پذیرش زیادی برخوردار است . به موجب کنوانسیون شناسایی و اجرای آرای داوری خارجی که تا کنون 146 کشور به آن پیوسته اند رای داوری صادره

در هر کدام از کشور های مزبور در سایر کشور های عضو قابل اجرا است .
به طور کلی بازرگانان تمایلی ندارند که به عنوان فردی شناخته شوند که مرتب با طرف های تجاری خود اختلاف پیدا کنند ، زیرا این امر به اعتبار آن ها لطمه می زند .